Nieistniejący już dom modlitwy w Kościelniku Średnim

Niewiele osób wie, że w Kościelniku Średnim jeszcze nieco ponad 100 lat temu istniał okazały dom modlitwy - tzw. bethaus, należący do parafii ewangelickiej, który mógł pomieścić nawet 800 osób, . Obecnie nie został po nim żaden ślad. Poniżej zamieszczamy najważniejsze informacje o tym obiekcie.

Protestanci zamieszkujący Kościelnik Średni przez wiele lat nie mieli własnego domu modlitwy. Starania o jego wybudowanie rozpoczęli w 1742r. Wtedy też w drodze losowania został wybrany duchowny, który miał objąć nową świątynię. Został nim Jan Bernhard Splittegrab, dwukrotnie żonaty (pierwsza żona zmarła), ojciec pięciorga dzieci, wykształcony na uczelni wyższej w Berlinie.

Nowo przybyły pastor zamieszkał w wygospodarowanych przez ówczesnych właścicieli Kościelnika w ich domu dwóch pokojach, miał również do dyspozycji piwnicę.

13 stycznia 1743r. odbyło się uroczyste wprowadzenie Jana Bernarda Splittegrrab na urząd proboszcza parafii ewangelickiej. Ta nowo utworzona parafia obejmowała miejscowości: Kościelnik Dolny, Średni, Górny, Janówka, Baworowo, Bożkowice i Zamczysko. Na marginesie dodamy, że kolejni proboszczowie wybierani byli już w drodze konkursu – po wygłoszeniu próbnych kazań, wspólnota dokonywała wyboru najbardziej odpowiadającego jej kaznodziei.

Wkrótce po przybyciu do Kościelnika proboszcza rozpoczęto budowę domu modlitwy, plebanii, szkoły i domu nauczyciela. W 1750r. dom modlitwy był już gotowy do poświęcenia.

W 1824r. wspólnota ewangelicka otrzymała od właściciela ziemskiego w darowiźnie kolejną działkę, leżącą za domem modlitwy, przy drodze do Bożkowic. Utworzono tam cmentarz, obecnie opuszczony i niestety zaniedbany. Pisaliśmy o nim tutaj.

Budynek domu modlitwy po około 150 latach użytkowania zaczął – ze względu na intensywne użytkowanie, ale tez wady konstrukcyjne – przechylać się, co stanowiło zagrożenie dla korzystających z niego ludzi. W związku z tym podjęto decyzję o zamknięciu go i rozpoczęciu budowy nowej świątyni – kościoła.

21 lipca 1904 roku wmurowano kamień węgielny. Bloki granitowe przywieziono z Leśnej, bazalt pochodził z kamieniołomu w Księginkach, a cegły i dachówki z miejscowych cegielni.

Kościół służy wiernym do dziś (parafia rzymsko-katolicka).

Źródło: http://www.zl.lubań24.pl/1,3373,1,item.html , http://www.zl.lubań24.pl/1,3191,1,item.html